GTST | Laura sluit zich aan bij Instituut Karma: hoop, wanhoop en de gevaarlijke kracht van geloof
In Goede tijden, slechte tijden ontspoort een zoektocht naar troost in een verontrustende afdaling in afhankelijkheid en manipulatie. Laura Selmhorst, al jarenlang een van de meest gelaagde en kwetsbare personages van Meerdijk, zet een stap die haar omgeving met groeiende angst gadeslaat: ze sluit zich aan bij het mysterieuze en omstreden Instituut Karma. Wat begint als een sprankje hoop om haar overleden dochter Lotje terug te zien, groeit uit tot een verhaallijn vol psychologische spanning, spirituele beloftes en morele vragen die diep snijden.
Een moeder in rouw zoekt houvast
Wanneer Laura het instituut binnenstapt, is ze zichtbaar nerveus, maar vastberaden. Ze denkt even alleen te zijn, tot ze warm wordt begroet door de spiritueel leider van Instituut Karma. De ontvangst is precies wat Laura nodig heeft: erkenning, begrip en bewondering. “Er is moed voor nodig om zo’n stap te nemen,” krijgt ze te horen. Woorden die haar recht in het hart raken. Voor het eerst sinds lange tijd voelt Laura zich serieus genomen.
Laura is duidelijk over haar motivatie: ze heeft er alles voor over om Lotje terug te zien. Die ene wens overschaduwt alles. De rouw om haar dochter is nooit verwerkt, maar zorgvuldig weggestopt. Instituut Karma biedt geen rationele antwoorden, maar iets wat misschien nog krachtiger is: hoop. En Laura klampt zich daaraan vast.
De belofte van contact met Lotje
Vanaf het eerste moment wordt Laura subtiel maar doelgericht begeleid — of gestuurd. Ze wordt aangesproken als “Moedige Leeuwin”, een bijna mythische titel die haar het gevoel geeft dat zij speciaal is, uitverkoren zelfs. Haar intuïtie zou haar op het juiste pad hebben gebracht. Het zijn woorden die vertrouwen wekken, maar ook afhankelijkheid creëren.
De sessie begint ogenschijnlijk onschuldig. Laura moet gaan zitten, haar ademhaling afstemmen en zich volledig concentreren op Lotje. Ze overhandigt een kledingstuk van haar dochter, een tastbare herinnering die nog doordrenkt is van emotie. Het moment is intens, beladen en kwetsbaar.
Maar wanneer het contact niet tot stand komt, wordt de toon direct anders.
Van hoop naar twijfel
In plaats van geruststelling krijgt Laura te horen dat het probleem bij haar ligt. Ze zou zich niet goed genoeg kunnen concentreren. Haar geest is te vol, haar energie versnipperd. Het is een pijnlijk moment: waar Laura hoopte op nabijheid, krijgt ze kritiek. Toch biedt Instituut Karma meteen een oplossing. Niet zij falen, maar Laura moet harder werken. Meer mediteren. Meer oefenen. Meer loslaten.
Laura verontschuldigt zich zelfs. Ze wil het opnieuw proberen, belooft beter haar best te doen. Dat moment is cruciaal: de machtsverhouding verschuift definitief. Waar Laura binnenkwam als een rouwende moeder op zoek naar antwoorden, verandert ze langzaam in een leerling die zich onderwerpt aan regels en rituelen.
De weg van overgave
De instructies worden steeds strenger. Laura moet elke dag een uur alleen zitten en haar geest volledig leegmaken. Geen gedachten, geen herinneringen, geen pijn — alleen leegte. Pas dan kan er contact ontstaan. En zelfs dan is niets gegarandeerd. Ze moet ook meer persoonlijke spullen van Lotje meenemen. Elk object wordt beoordeeld op “vibraties”, op energie.
Het instituut benadrukt dat Lotje dichtbij is. Dat haar energie voelbaar is. Dat ze wacht. Maar Laura mag haar pas zien als ze er geestelijk klaar voor is. Het is een belofte zonder einddatum, een doel dat steeds net buiten bereik blijft.
De vraag “hoe lang duurt het?” krijgt geen concreet antwoord. Oefenen, oefenen en nog eens oefenen. En juist daarin schuilt het gevaar: Laura raakt steeds dieper verstrikt in een proces dat geen voltooiing kent.
Afstand tot de buitenwereld
Zorgwekkend is ook hoe Instituut Karma Laura langzaam losweekt van haar omgeving. Lotjes vader gelooft niet dat hun dochter nog leeft. Dat wordt door het instituut afgedaan als zijn zwakte. Hij staat niet open, wordt gezegd. Met hem praten zou zinloos zijn.
Ook andere zorgen van Laura worden spiritueel omgebogen. Mensen die vragen stellen, die zoeken naar verklaringen of die onrust veroorzaken, zouden slechts hun eigen karma volgen. Problemen zijn geen problemen meer, maar lessen. Kritiek wordt gevaarlijk. Twijfel is een blokkade.
Zo wordt Laura steeds meer geïsoleerd — niet door dwang, maar door overtuiging.
Een beklemmende ontwikkeling
Wat deze verhaallijn zo sterk maakt, is hoe realistisch en ongemakkelijk herkenbaar hij is. Laura is geen naïeve vrouw. Ze is intelligent, ervaren en liefdevol. Maar rouw maakt kwetsbaar. En wanneer iemand precies dát aanspreekt — het gemis, de hoop, het verlangen — wordt zelfs de sterkste persoon wankel.
GTST laat hier zien hoe dun de lijn is tussen troost en manipulatie, tussen spiritualiteit en sektarisch denken. Instituut Karma presenteert zich als gids, maar lijkt steeds meer controle uit te oefenen. En Laura? Die verliest langzaam maar zeker haar ankers in de werkelijkheid.
De vraag die blijft hangen
Is Laura bezig met heling, of wordt ze misleid? Zal ze zelf tot inzicht komen, of is ingrijpen van buitenaf nodig? En hoe ver zal Instituut Karma gaan om haar binnen hun invloed te houden?
Eén ding is zeker: deze stap zal grote gevolgen hebben. Niet alleen voor Laura, maar voor iedereen die haar lief is. Wat begint als een zoektocht naar haar dochter, dreigt uit te monden in het verlies van zichzelf.
In Meerdijk kijkt men met groeiende bezorgdheid toe. Want soms is hoop het gevaarlijkste wat er is — vooral als iemand anders bepaalt waar je in moet geloven.
GTST | Laura sluit zich aan bij Instituut Karma: hoop, wanhoop en de gevaarlijke kracht van geloof
In Goede tijden, slechte tijden ontspoort een zoektocht naar troost in een verontrustende afdaling in afhankelijkheid en manipulatie. Laura Selmhorst, al jarenlang een van de meest gelaagde en kwetsbare personages van Meerdijk, zet een stap die haar omgeving met groeiende angst gadeslaat: ze sluit zich aan bij het mysterieuze en omstreden Instituut Karma. Wat begint als een sprankje hoop om haar overleden dochter Lotje terug te zien, groeit uit tot een verhaallijn vol psychologische spanning, spirituele beloftes en morele vragen die diep snijden.
Een moeder in rouw zoekt houvast
Wanneer Laura het instituut binnenstapt, is ze zichtbaar nerveus, maar vastberaden. Ze denkt even alleen te zijn, tot ze warm wordt begroet door de spiritueel leider van Instituut Karma. De ontvangst is precies wat Laura nodig heeft: erkenning, begrip en bewondering. “Er is moed voor nodig om zo’n stap te nemen,” krijgt ze te horen. Woorden die haar recht in het hart raken. Voor het eerst sinds lange tijd voelt Laura zich serieus genomen.
Laura is duidelijk over haar motivatie: ze heeft er alles voor over om Lotje terug te zien. Die ene wens overschaduwt alles. De rouw om haar dochter is nooit verwerkt, maar zorgvuldig weggestopt. Instituut Karma biedt geen rationele antwoorden, maar iets wat misschien nog krachtiger is: hoop. En Laura klampt zich daaraan vast.
De belofte van contact met Lotje
Vanaf het eerste moment wordt Laura subtiel maar doelgericht begeleid — of gestuurd. Ze wordt aangesproken als “Moedige Leeuwin”, een bijna mythische titel die haar het gevoel geeft dat zij speciaal is, uitverkoren zelfs. Haar intuïtie zou haar op het juiste pad hebben gebracht. Het zijn woorden die vertrouwen wekken, maar ook afhankelijkheid creëren.
De sessie begint ogenschijnlijk onschuldig. Laura moet gaan zitten, haar ademhaling afstemmen en zich volledig concentreren op Lotje. Ze overhandigt een kledingstuk van haar dochter, een tastbare herinnering die nog doordrenkt is van emotie. Het moment is intens, beladen en kwetsbaar.
Maar wanneer het contact niet tot stand komt, wordt de toon direct anders.
Van hoop naar twijfel
In plaats van geruststelling krijgt Laura te horen dat het probleem bij haar ligt. Ze zou zich niet goed genoeg kunnen concentreren. Haar geest is te vol, haar energie versnipperd. Het is een pijnlijk moment: waar Laura hoopte op nabijheid, krijgt ze kritiek. Toch biedt Instituut Karma meteen een oplossing. Niet zij falen, maar Laura moet harder werken. Meer mediteren. Meer oefenen. Meer loslaten.
Laura verontschuldigt zich zelfs. Ze wil het opnieuw proberen, belooft beter haar best te doen. Dat moment is cruciaal: de machtsverhouding verschuift definitief. Waar Laura binnenkwam als een rouwende moeder op zoek naar antwoorden, verandert ze langzaam in een leerling die zich onderwerpt aan regels en rituelen.
De weg van overgave
De instructies worden steeds strenger. Laura moet elke dag een uur alleen zitten en haar geest volledig leegmaken. Geen gedachten, geen herinneringen, geen pijn — alleen leegte. Pas dan kan er contact ontstaan. En zelfs dan is niets gegarandeerd. Ze moet ook meer persoonlijke spullen van Lotje meenemen. Elk object wordt beoordeeld op “vibraties”, op energie.
Het instituut benadrukt dat Lotje dichtbij is. Dat haar energie voelbaar is. Dat ze wacht. Maar Laura mag haar pas zien als ze er geestelijk klaar voor is. Het is een belofte zonder einddatum, een doel dat steeds net buiten bereik blijft.
De vraag “hoe lang duurt het?” krijgt geen concreet antwoord. Oefenen, oefenen en nog eens oefenen. En juist daarin schuilt het gevaar: Laura raakt steeds dieper verstrikt in een proces dat geen voltooiing kent.
Afstand tot de buitenwereld
Zorgwekkend is ook hoe Instituut Karma Laura langzaam losweekt van haar omgeving. Lotjes vader gelooft niet dat hun dochter nog leeft. Dat wordt door het instituut afgedaan als zijn zwakte. Hij staat niet open, wordt gezegd. Met hem praten zou zinloos zijn.
Ook andere zorgen van Laura worden spiritueel omgebogen. Mensen die vragen stellen, die zoeken naar verklaringen of die onrust veroorzaken, zouden slechts hun eigen karma volgen. Problemen zijn geen problemen meer, maar lessen. Kritiek wordt gevaarlijk. Twijfel is een blokkade.
Zo wordt Laura steeds meer geïsoleerd — niet door dwang, maar door overtuiging.
Een beklemmende ontwikkeling
Wat deze verhaallijn zo sterk maakt, is hoe realistisch en ongemakkelijk herkenbaar hij is. Laura is geen naïeve vrouw. Ze is intelligent, ervaren en liefdevol. Maar rouw maakt kwetsbaar. En wanneer iemand precies dát aanspreekt — het gemis, de hoop, het verlangen — wordt zelfs de sterkste persoon wankel.
GTST laat hier zien hoe dun de lijn is tussen troost en manipulatie, tussen spiritualiteit en sektarisch denken. Instituut Karma presenteert zich als gids, maar lijkt steeds meer controle uit te oefenen. En Laura? Die verliest langzaam maar zeker haar ankers in de werkelijkheid.
De vraag die blijft hangen
Is Laura bezig met heling, of wordt ze misleid? Zal ze zelf tot inzicht komen, of is ingrijpen van buitenaf nodig? En hoe ver zal Instituut Karma gaan om haar binnen hun invloed te houden?
Eén ding is zeker: deze stap zal grote gevolgen hebben. Niet alleen voor Laura, maar voor iedereen die haar lief is. Wat begint als een zoektocht naar haar dochter, dreigt uit te monden in het verlies van zichzelf.
In Meerdijk kijkt men met groeiende bezorgdheid toe. Want soms is hoop het gevaarlijkste wat er is — vooral als iemand anders bepaalt waar je in moet geloven.
